Het komt ook nooit goed uit... Net nu oma en opa uit Wanssum een weekje op bezoek kwamen besloten Mees en Lina allebei ziek te worden!
Lina was als eerste aan de beurt. Het begon op vrijdag avond al met hoesten en mondde in het weekend uit in koorts, overgeven en nog meer hoesten. Maandag dus naar de dokter en de diagnose was bronchilitis. We hoorden die dag ook dat alle andere kindjes in haar klas ook ziek waren met min of meer dezelfde symptonen (en toch allemaal een andere diagnose...). Enfin, naarmate de week vorderde zakte de koorst. Op woendsdag was het overgeven min of meer voorbij en verzandde ze in hoesten en een permanente snotneus.
Mees besloot wat later in de week aan te haken. Dinsdagavond vond ze dat ze ook ziek moest zijn en woensdag heeft ze de hele dag zwak en zielig op de bank gehangen. 't Is dat ze een lichte verhoging had want anders verdachtten we haar er van Lina na te willen doen :-) Vooral Mees heeft ons de rest van de week 's nachts wakker gehouden. Ze klaagt over buikpijn maar heeft dan ook al de hele week bijna niet gegeten (dus kan ook honger zijn). In ieder geval lijkt ze de laatste dagen weer aan de beterende hand.
Het levert wel leuke quotes op van Mees: "I want to be sick too. I need to go to the doctor. My head is broken. I need to get fixed"
Enfin, het is nu zaterdagmiddag en iedereen lijkt weer de oude, en opa en oma zitten weer in het vliegtuig op weg terug naar Nederland... So much for a good impression: We hoopten ze ervan te overtuigen dat we twee ideale kleinkinderen aan het opvoeden zijn, maar met twee zieke, zeurende, huilende, hangende kindjes is dat dus niet echt gelukt ;-)
Better next time!