Zo, de eerste week zit er op. En we hebben het overleefd. Uiteindelijk bleek het ochtendritueel niet eens de grootste uitdaging te zijn. Als we om 7-7:15 in de auto willen zitten, dan moeten we om 5:30 op en dat is slechts een half uurtje eerder dan de pre-Lina tijd. En uiteindelijk ook een half uurtje later dan ik oorspronkelijk had ingeschat! Meevaller dus.
Het zijn de avonden die voorlopig de grootste uitdaging blijken. Kinderen ophalen tussen 5 en 6, eten koken en op tafel krijgen, Mees tevreden houden die honger heeft, wil knuffelen en vastgehouden wil worden, Lina afleiden die haar fles wil, zorgen dat er geen orange juice over de hele vloer wordt gemorst, en dat alles voor 7 uur wanneer Mees richting bed moet. Maar we komen er wel. De beste verbetering tot nu toe is dat we tegenwoordig voorkoken (lees de avond van te voren al koken voor de volgende dag). Een mijlpaal die ik had gedacht nooit te bereiken...
Volgende week is week 2, en waarschjnlijk draaien we er over een maandje onze hand niet meer voor om :-)
De foto hieronder is van alle tassen die ik tegenwoordig 's ochtends de deur uitsjouw (vlnr kolftas, Lina's tas, lunchbag, werktas, Mees' tas)
En oh ja :-))) met Lina op de creche gaat het harstikke goed. Zoals haar teacher zegt: extremely easy and happy baby, no bother at all. Dat zit ons dan weer zomaar hartstikke mee!